web analytics

Drie zusters

Logo drie zusters

Door de ogen van Hans Kruizinga Student Journalistiek Hogeschool Ede

Op zoek naar de liefde, het is zo herkenbaar. Ook Tsjechov gebruikt de liefde in zijn verhaal, maar daar ging het niet altijd goed. Velen hebben een duidelijk beeld van wat ze willen, maar lang niet altijd gebeurt er wat je zelf wilt, zo ook bij Irina. Ze vindt haar liefde, maar de liefde blijft niet zoals ze had gehoopt dat het zou zijn. Ook de andere zussen hebben dromen, maar bij ieder van hun is die droom in werkelijkheid vaak ver te zoeken.

In Tsjechovs Drie zusters zijn er dromen genoeg, maar de werkelijkheid is een drama, en dat laat regisseur Theu Boermans goed doordringen. Masja (Anniek Pheifer) is de altijd chagrijnige, dan wel sombere zus. Gelukkig heeft ze een man die nog zorgt voor een glimlach op het gezicht, hij vindt alles prima en lijkt zich nergens zorgen over te maken. Irina (Katja Herbers) is de jongere zus, zij is bijna het hele toneelstuk opgewekt en vol hoop dat alles goed gaat komen, dat is prettig, zij compenseert de drama van haar zus Masja. Maar wanneer ook voor haar alles tegenzit, is er te veel overdreven drama bij elkaar. Oudste zus Olga (Ariane Schluter) is het meest neutraal, ze is meestal de wijze zus die de rust probeert te bewaren.

 

Rust is er zeker nodig, want Andrej, het verlegen broertje, leert een vrouw kennen, ook zij is rustig, althans alleen in het begin. Zij is de vervelende schoonzus die de familie uit elkaar jaagt door haar dominantie, ze blaast een carnavalsfeest (met dronken Sinterklaas) af dat voor de toeschouwer toch voor een rustgevend gevoel zorgde. Eindelijk niet constant drama, maar vrolijkheid. Natasja maakt het nog erger door de oude kinderjuffrouw van de zussen uit het huis te jagen. Anfisa mocht van de zorgzame zus, Olga, in het huis wonen. Je leeft met haar mee, ze is geen dromer (meer) en brengt, samen met de man van Masja, het enige beetje nuchterheid in het glazen huis waarin zij verblijven.

Het glazenhuis was woonplaats en tevens de plek waar de zussen voor het laatst te zien zijn. Ze stonden daar als poppen van een kledingwinkel voor het raam: levenloos. Ze verdwijnen in een wolk van mist, het lijkt dat Boermans daarmee probeert te vertellen dat iedereen komt en gaat, het leven van één persoon is maar een klein deel van het ideale plaatje waar we met zijn allen proberen naartoe te werken.

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>